خیلی از رفتارهای روزمره ی ما در کنش و واکنش با دیگران تحت تاثیر هورمون ها و ژنتیک ماست.

به عنوان مثال کسی که دچار پرکاری غده ی تیروئید و یا نارسایی غده ی آدرنال هست٬عمدتا رفتارهای تهاجمی و پرخاشگرایانه ای نشون می ده.

و مثال دیگر PMS می باشد در خانم ها.

یا به قولی از دکتر استاد٬اشخاص با دو کروموزم Y تمایل به خونخواری دارند و محققین در پی اثبات آن برای خونخوار های تاریخی مثل چنگیز و تیمور و این ها هستند.

و ده ها نشانه ی بالینی از بیماری های غدد که همگی بیانگر تاثیر سلامت جسم بر روان است.

با این حساب،نقش اختیار و عدالت خداوند کمی سوال ایجاد می کند که این اشخاص به دلایلی ناخواسته دارای رفتارهای نابه هنجاری هستند که نه فقط خودشان، بلکه ده ها انسانی که با نقش های گوناگون با آنها سر و کار دارند،را آزار می دهد.و زندگی هایی را به نوعی درگیر این عدم تعادل می کند.

آیا می توان زالو را منفور تاریخ کرد به جرم خونخواری در حالیکه طبیعتش خون مطلبد؟

آیا کسی که دچار سندروم داون است را می توان مجبورش کرد که همانند افراد عادی آموزش ببیند و زندگی کند؟ و اگر نکرد مجازاتش کرد؟

به همان ترتیب از چنگیز خان هم نمی توان انتظار داشت که با عنصر اختیار چشم از خون انسانها بشوید..و این کار را نهی اخلاقی کند.

از آن طرف همانسان های بی گناهی هستند که قربانی ذات خونخوار آدم هایی می شوند که در نتیجه ی یک disgenesis اینگونه زندگی را پیشه کردند...انسان هایی که تنها جرمشان قرار گیری در مسیر همچین انسانهای نا متعادلی است که البته خود نقشی در این ناهماهنگی نداشته اند..

کاش کسی بود که به این سوالات جواب می داد...